Waarom een icoon schrijven?

14 augustus 2012. Het ‘schrijven’ van een icoon (zo heet het officieel)  is een ambachtelijke, kunstzinnige en spirituele bezigheid. Het zijn afbeeldingen die al honderden jaren bestaan, want traditioneel is een icoon altijd een kopie van een andere icoon. Het brengt ons in contact met oerbeelden, beelden die we allemaal in ons hebben.

Het woord ‘icoon’ komt van het Griekse eikon, dat ‘afbeelding’ betekent, maar in ruimere zin betekent het ook ‘gelijk zijn’. Hieruit kunnen we opmaken dat een icoon niet zomaar een afbeelding is maar een heilige afbeelding, een zichtbare schakel naar de onzichtbare wereld. In de oosterse Kerken zijn iconen nog steeds een geïntegreerd onderdeel van het dagelijks leven. Niet elke religieuze afbeelding is een icoon. Het verschil zit hem hierin dat iconen op geen enkele wijze naturalistisch zijn. Iconen hebben een geheel eigen vormentaal en eigen wetten van ruimte en perspectief.

Eigenlijk is een icoon een mystieke voorstelling die ons uitnodigt met het beeld te communiceren. Iemand noemde iconen ‘Bijbelse vertelling in vorm, kleur en schoonheid.’ Er kunnen allerlei redenen zijn om met een icoon te beginnen maar het allermooiste is misschien wel dat de taal van iconen universeel en tijdloos is. Ik verheug me erop om 19, 20 en 21 september te starten met de schildercursus ‘Iconen nemen de tijd…u ook?’

Wilt u meer informatie? Klik dan op de folder Cursus_Icoonschilderen