In de materie

31 januari 2013

Héérlijk, vorige week zijn we met z’n allen in de materie gedoken kompleet  met verf, lijm en kwast. Aan de slag met ‘waardevol’ restmateriaal (zoals ze dat op de kleuterschool zo mooi noemen). Het is de kunst om geen ‘moederdagkunst’ te fabriceren maar iets van een andere orde en dat is behoorlijk lastig. We zijn begonnen met een kranten-verscheur-warming-up. Tussen scheuren en scheuren ligt een wereld van verschil. Je kunt je lekker uitleven en lukraak scheuren, fijn om zo af een toe eens te doen. Dan kun je zonder plan, zonder doel maar wel met aandacht scheuren. De aandacht komt dan niet vanuit het denken maar is gericht op het doen, je volgt  als het ware met verbazing je handen. En je kunt ‘iets’ uitscheuren, wat je hebt bedacht. Al deze scheur uitgangspunten zijn bruikbaar bij het schilderen. De ene keer geniet je van ‘het zomaar wat doen’. Een andere keer ga je heel goed kijken en zet je de kwast juist niet zomaar ergens neer. De afwisseling geeft volgens mij grote kans op een boeiend en doorleefd werk. Elk mens zal ongetwijfeld een voorkeur voor het een of het ander hebben en dan is het een uitdaging ook die andere wat minder vanzelfsprekende mogelijkheid te gebruiken. Antoni Tapies – een Spaanse kunstenaar die veel met materie werkte zei eens:  ‘Als ik maar ver genoeg doorga en het echt niet meer weet dan gebeurd het’. Als Tapies aan het werk is, is het alsof je een ambachtsman bezig ziet. Tapies gebruikt allerlei materialen zoals: kalk, gips, marmerpoeder, hout, textiel etc. Het doel is: er is geen doel. Maar wat stuurt je dan wel? Daar ligt bij deze schildercursus de uitdaging.